کد خبر: 1053        تاریخ خبر: 13 اردیبهشت 1390 ساعت 18:03        تعداد بازدید: 1157

شعری در مرثیه حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها)

 
 ز بیداد  عدو   محزون  و  خسته                   علی در گوشه غربت  نشسته
 
بگرید     بهر   زهرای     جوانش                   همان بانو که پهلویش شکسته
 
دریغا     فاطمه     در   نوجوانی                   ز عمر خویشتن   طرفی نبسته
 
همی گوید علی جان کن حلالم                   غم تو  رشته  عمرم  گسسته
 
ز تن مرغ    روانش کرد     پرواز                     شد از قید   غم   ایام    رسته
 
به سوی    خانه    زهرا    روانند                   همه  اهل مدینه دسته دسته
 
ز سیلاب سرشک چشم خونبار                   صفا را  راه چاره  گشت بسته
 
 
 
«صفا تویسرکانی»
 
 

صفحه اصلی نسخه مناسب چاپ ارسال به دوستان ذخیره نشانی

فرستنده Email
نظر شما
کد امنیتی
 
نظرات کاربران: (0 نظر)